การวิเคราะห์คะแนน RAADS-R สำหรับกลุ่มที่มีการพรางตัวสูง

การพรางตัวส่งผลต่อคะแนน RAADS-R อย่างไร

การทดสอบ RAADS-R มีจุดมุ่งหมายเพื่อจับลักษณะสำคัญของออทิซึม อย่างไรก็ตาม สำหรับผู้ที่ทำการพรางตัวที่มีความเข้มข้นสูงเป็นเวลานาน คำถามบางข้ออาจตอบได้ยาก ตัวอย่างเช่น คำถามอาจถามว่า 'คุณพบว่าสถานการณ์ทางสังคมยากลำบากหรือไม่' และหากคุณเชี่ยวชาญสคริปต์ทางสังคมผ่านการฝึกฝนมาหลายปี คุณอาจตอบว่า 'ไม่' โดยไม่รู้ตัวเพราะคุณ 'ดูเหมือน' ไม่ได้ดิ้นรน แม้ว่ามันจะทำให้คุณหมดแรงก็ตาม

'ตอนเด็ก' vs 'ตอนนี้'

การออกแบบที่สำคัญของ RAADS-R คือการแยกความแตกต่างระหว่าง 'ตอนนี้' และ 'ก่อนอายุ 16 ปี' เพื่อจับลักษณะที่ถูกพรางตัวเมื่อเวลาผ่านไป สำหรับผู้ที่มีการพรางตัวสูง การทบทวนวัยเด็กอย่างตรงไปตรงมามีความสำคัญเป็นพิเศษ แม้ว่าตอนนี้คุณจะสามารถสบตาได้อย่างสบายใจ แต่ตอนเด็กคุณพบว่ามันยากหรือไม่? อย่าลืมตอบโดยอิงจาก *ปฏิกิริยาตามสัญชาตญาณ* และ *ประสบการณ์ในวัยเด็ก* ของคุณ ไม่ใช่แค่ความสามารถในการปรับตัวในปัจจุบัน

เมื่อคะแนนต่ำกว่าที่คาดไว้

หากคะแนนของคุณต่ำกว่า 65 เล็กน้อย (เช่น 55-64) แต่คุณระบุตัวตนอย่างมากกับคำอธิบายของออทิซึม อย่าเพิ่งรีบปฏิเสธตัวเอง นี่อาจหมายความว่า:

• การพรางตัวของคุณประสบความสำเร็จมากจนหลอกการประเมินตนเองได้
• คุณอาจตกอยู่ใน 'Broad Autism Phenotype' (BAP)

การวิเคราะห์ที่ครอบคลุมด้วย CAT-Q

สำหรับกลุ่มที่มีการพรางตัวสูง การใช้ RAADS-R เพียงอย่างเดียวอาจไม่ครอบคลุมเพียงพอ เราขอแนะนำอย่างยิ่งให้รวมเข้ากับ CAT-Q (Camouflaging Autistic Traits Questionnaire) หากคะแนน RAADS-R ของคุณก้ำกึ่งแต่คะแนน CAT-Q ของคุณสูง นี่มักเป็นตัวบ่งชี้ที่ชัดเจนของออทิซึมที่มีการพรางตัวสูง ซึ่งหมายความว่าลักษณะออทิสติกของคุณได้รับการจัดการผ่านความพยายามและกลยุทธ์ภายในเป็นหลักมากกว่าที่จะมองเห็นได้จากภายนอก

บทสรุป: คะแนนเป็นเพียงข้อมูลอ้างอิง

ไม่ว่าตัวเลขจะเป็นอย่างไร ประสบการณ์ชีวิตของคุณคือสิ่งที่สำคัญที่สุด หากการเข้าใจออทิซึมช่วยให้คุณอธิบายความยากลำบาก ยอมรับความต้องการ และค้นหากลยุทธ์การรับมือที่เหมาะกับคุณได้ดีขึ้น ป้ายกำกับนั้นก็มีค่า อย่าให้คะแนนกำหนดตัวตนทั้งหมดของคุณ ใช้เป็นส่วนหนึ่งของชุดเครื่องมือในการทำความเข้าใจตนเอง